Piotr Bruzda

Piotr Bruzda (21 marca 1946 - 22 stycznia 1996) był polskim żużlowcem urodzonym w Środzie Śląskiej. W rozgrywkach Drużynowych Mistrzostw Polski startował w latach 1965-1981, przez całą karierę reprezentując Spartę Wrocław. Z klubem zdobył brązowe medale DMP w 1967 i 1968 roku.

W 1975 roku we Wrocławiu, wspólnie z Edwardem Jancarzem, wywalczył tytuł wicemistrza świata par. W latach 1968-1977 siedmiokrotnie wystąpił w finałach Indywidualnych Mistrzostw Polski, a w 1974 roku w Gorzowie Wielkopolskim zdobył brązowy medal. Dwukrotnie uczestniczył w Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostwach Polski, w 1967 i 1971 roku. W 1968 roku zdobył Srebrny Kask.

Bruzda dwukrotnie awansował do finałów kontynentalnych eliminacji Indywidualnych Mistrzostw Świata. W 1971 roku w Slanach zajął 15. miejsce, a w 1975 roku w Leningradzie - 10. miejsce, wcześniej wygrywając turniej półfinałowy w Pradze. Po wyjeździe z Polski startował w lidze szwedzkiej. Zginął w tym kraju w wypadku związanym z pracą zawodową.

Na podstawie artykułu „Piotr Bruzda” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.